AR
TIKE
LE
N
.
Spectrale doeken roepen onstabiele geschiedenissen op—waarbij de heilige ruïnes van Solovki flikkeren tussen devotie, geweld en uitwissing.
In een tentoonstelling in Den Haag wordt sculptuur herzien als een proces van worden, niet als vast object. Binnen een schuurachtige ruimte creëren poreuze structuren en verweerde luiken een sfeer van vertraging en herinnering. Materialen zoals berk, cortenstaal en lavasteen behouden hun natuurlijke expressie, terwijl licht wordt ingezet als sculpturaal element dat de ruimte constant verandert.
AR
TIKE
LE
N
.
Street art is uitgegroeid tot een krachtige politieke taal die publieke ruimte terugclaimt als plaats van verzet, herinnering en zichtbaarheid. In steden als Londen en Amsterdam confronteren muurschilderingen passanten met urgente maatschappelijke thema’s—van migratie tot klimaat—zonder tussenkomst van musea of instellingen. Juist door haar vergankelijkheid en anonimiteit blijft street art een radicaal, democratisch medium dat ons dwingt opnieuw te kijken naar wie er spreekt in de stad.
De Light and Space-beweging ontstond in het zonnige Los Angeles van de jaren 60, waar kunstenaars als James Turrell en Robert Irwin licht en ruimte gebruikten om perceptie zélf tot medium te maken. Hun installaties nodigen uit tot lichamelijke en zintuiglijke ervaring, waarbij kunst niet langer object is, maar een atmosfeer die zich ontvouwt in relatie tot de toeschouwer.
AR
TIKE
LE
N
.
Toen het Bauhaus in 1933 door de nazi’s werd gesloten, betekende dit niet het einde van de invloedrijke Duitse designschool—integendeel, het vormde het begin van haar wereldwijde verspreiding. Een aanzienlijk aantal Bauhaus-kunstenaars, architecten en ontwerpers vluchtte naar de Verenigde Staten, waar hun idealen over vorm, functie en sociale verantwoordelijkheid diepe sporen zouden nalaten in het naoorlogse Amerika.
In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog ontstond in New York een artistieke revolutie die het centrum van de internationale kunstwereld voorgoed zou verleggen van Parijs naar de Verenigde Staten. Deze revolutie kreeg vorm in het abstract expressionisme—een beweging die niet alleen een nieuwe visuele taal introduceerde, maar ook een krachtige culturele mythe schiep: die van de heroïsche mannelijke kunstenaar.
AR
TIKE
LE
N
.
Halverwege de twintigste eeuw onderging de visuele cultuur in de Verenigde Staten een radicale transformatie. In een tijd van wederopbouw, technologische vooruitgang en politieke competitie werd ontwerp niet alleen een esthetisch instrument, maar ook een publiek middel tot democratische vormgeving.
Van 20 april tot 24 november 2024 vond de 60e editie van de Biënnale van Venetië plaats—een van 's werelds meest invloedrijke kunstevenementen. Onder de titel “Stranieri Ovunque – Foreigners Everywhere”, koos curator Adriano Pedrosa, directeur van het Museu de Arte de São Paulo (MASP), voor een radicaal meervoudige en inclusieve benadering.
AR
TIKE
LE
N
.
Precisieglas simuleert ijs en smelt, lokt cognitieve dissonantie uit en ondermijnt visuele zekerheid zonder te bewegen.
Een tentoonstelling die ruimte en taal onderzoekt, waar stilte en afwezigheid de ruimte vullen, zonder antwoorden, alleen vragen.
AR
TIKE
LE
N
.
In Inscripties Onder de Vergeten Zuil zweven gefragmenteerde figuren in een toestand van half-herinnering en half-vergetelheid. Hun gebaren lijken vastgelopen tussen klassieke glorie en digitale erosie—een esthetiek van mislukking vervangt het monumentale.
In een veld van verbrande keramische resten wordt de nasleep van hitte voelbaar als stille instabiliteit. Geen afronding, geen herstel — slechts materiële overblijfselen van een gebeurtenis. De ruimte functioneert als een uitgedoofde oven die haar warmte nog niet heeft losgelaten. Wat resteert is niet vorm, maar naschok.
AR
TIKE
LE
N
.
Institutionele rouw wordt niet gevoeld maar verwerkt: uitgesteld, geredigeerd, gearchiveerd — wachten wordt het werk zelf.
JANE MCADAM FREUD: EEN AFWEZIGE AANWEZIGHEID
EEN RETROSPECTIEF IN DIALOOG MET LOUISE BOURGEOIS EN HOLLY STEVENSON
4 juli – 6 september 2025
AR
TIKE
LE
N
.
Fragiele vormen in plastic hulzen verraden beton: duurzaamheid blijkt illusie, instorting verschijnt al bij de oorsprong.
In Parallaxverschuiving wordt het diptych niet langer een symbool van symmetrie, maar een plaats van instabiliteit, waar nabijheid zelf verdacht wordt. De doeken onthullen hun verschillen alleen via de beweging van de toeschouwer: een trilling verandert, een gradatie verdikt, een lijn verschuift. Zo ontstaat perceptie in de fragiele zone tussen nabijheid en afstand, waar betekenis altijd contingent en relationeel blijft.
AR
TIKE
LE
N
.
Een sobere tentoonstelling waarin abstractie het zichtbare laat buigen voor het onzichtbare en stilte een vorm van overgave wordt.
De tentoonstelling verkent de fragiele grens tussen verschijnen en verdwijnen, waar licht en adem samenvloeien.
Twee bijna identieke beelden onthullen de kracht van tederheid als vorm van waarneming.
In de stilte van vervaging verandert het kijken in een daad van zorg en volharding.
Wat overblijft is geen afwezigheid, maar een langzaam ademend moment van aanwezigheid.
AR
TIKE
LE
N
.
A dekoloniale feministische benadering verkent verdwijning als een vorm van verzet tegen de zichtbaarheidseisen van imperiale moderniteit. Door ondoorzichtigheid, traagheid en onherkenbaarheid centraal te stellen, ontstaat een ander model van subjectiviteit dat zich onttrekt aan opgelegde identitaire kaders.
Artistiek onderzoek, zoals het zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld, verwijdert zich steeds verder van vaste methodologische vormen. In plaats van vooraf vastgelegde protocollen te volgen, ontvouwt het zich als een proces van worden: een open, veranderlijke praktijk die reageert op de omstandigheden, de lichamen en de materialen die zij ontmoet. De methode gaat niet vooraf aan de handeling; zij ontstaat eruit.
